Szkoła Główna Mikołaja Kopernika

Archeolodzy rozwiązują zagadkę pochodzenia pierwszych mieszkańców Mazowsza

Pierwsi mieszkańcy Mazowsza, z X wieku, nie mają skandynawskich korzeni, jak dotąd sugerowali niektórzy badacze. Nowe wyniki badań archeologów z PAN wykazały, że mieli mieszane pochodzenie: słowiańskie, bałtyjskie i azjatyckie.

Dawny cmentarz w krajobrazie mazowieckich pól i widoczne nadal fragmenty monumentalnego grobowca (Pokrzywnica Wielka) fot. A. Buko

Nowatorskie podejście badawcze

Zespół badaczy pod kierunkiem prof. dr. hab. Andrzeja Buko z Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk przeprowadził interdyscyplinarne badania. Wykorzystano nowoczesne metody analityczne, takie jak analizy paleogenetyczne (aDNA), badania izotopowe strontu (do określenia pochodzenia), izotopów węgla, siarki i azotu (do analizy diety) oraz datowanie radiowęglowe (AMS). Dzięki temu możliwe było uzyskanie kompleksowego obrazu życia i pochodzenia pierwszych mieszkańców Mazowsza.

Jednym z najbardziej zaskakujących odkryć było stwierdzenie, że wśród badanych szczątków nie występują haplogrupy skandynawskie, jak wcześniej przypuszczano. Zamiast tego, zidentyfikowano trzy główne haplogrupy: słowiańską, bałtyjską oraz azjatycką. Obecność haplogrupy azjatyckiej może wskazywać na wpływy ludów takich jak Awarowie, którzy w średniowieczu zasiedlali m.in. Kotlinę Karpacką, skąd mogli migrować na tereny Mazowsza.

Dawny cmentarz w krajobrazie mazowieckich pól i widoczne nadal fragmenty monumentalnego grobowca (Pokrzywnica Wielka) fot. A. Buko

Różnice regionalne wśród mieszkańców Mazowsza

Badania antropologiczne ujawniły istotne różnice między mieszkańcami zachodniej i wschodniej części Mazowsza. Osoby pochowane w zachodniej części regionu charakteryzowały się lepszą kondycją zdrowotną oraz większą mobilnością w porównaniu z mieszkańcami wschodniego Mazowsza, którzy prowadzili bardziej osiadły tryb życia. Te różnice mogą odzwierciedlać odmienne warunki życia oraz wpływy kulturowe w poszczególnych częściach regionu.

Nowa chronologia powstawania grobowców

Dotychczas sądzono, że grobowce z obudowami kamiennymi pojawiły się na Mazowszu dopiero w połowie XI wieku. Jednak najnowsze badania wskazują, że największe z tych konstrukcji pochodzą prawdopodobnie już z końca X wieku, z okresu ekspansji piastowskiej z Wielkopolski. Mniejsze grobowce, występujące na Podlasiu, są nieco młodsze, co sugeruje kierunek rozprzestrzeniania się tych praktyk pogrzebowych na wschód.

Źródła: naukawpolsce.pl, iaepan.edu.pl

Artykuły wiadomości ze świata nauki ukazują się w ramach cyklu popularyzującego naukę na stronie Szkoły Głównej Mikołaja Kopernika.
Logotyp Szkoły Głównej Mikołaja Kopernika
Międzynarodowość, Interdyscyplinarność, Wysoka Jakość Nauczania

Szkoła Główna Mikołaja Kopernika (SGMK) jest uczelnią publiczną, która została założona w 2023 roku w 550. rocznicę urodzin –najwybitniejszego z polskich uczonych Mikołaja Kopernika. SGMK realizuje działalność naukową, badawczą i dydaktyczną dostosowując nauczanie do wyzwań przyszłości i bieżących potrzeb rynku, integrując wiedzę z różnych dyscyplin nauki i nawiązując współpracę z najlepszymi naukowcami i specjalistami z Polski i świata.

Przejdź do treści