Siedemnastolatka Hannah Cairo rozwiązała problem, nad którym naukowcy głowili się od czterech dekad. Jej dowód obalił hipotezę Mizohaty–Takeuchiego, jedno z ważniejszych przypuszczeń w analizie harmonicznej.

Cairo, wychowana w Nassau na Bahamach i przez wiele lat ucząca się w domu, już jako nastolatka opanowała materiał matematyczny na poziomie studiów licencjackich, korzystając z kursów online i samodzielnej lektury podręczników akademickich. Jej droga edukacyjna była niekonwencjonalna – od nauki z Khan Academy, przez zdalne konsultacje z profesorami matematyki, po udział w prestiżowych programach takich jak Berkeley Math Circle.

Podczas zajęć z teorii ograniczeń Fouriera na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley podjęła się rozwiązania zadania związanego z hipotezą Mizohaty–Takeuchiego. Odkryła sposób na skonstruowanie nietypowej funkcji z fal o częstotliwościach leżących na zakrzywionej powierzchni – zgodnie z założeniami hipotezy. Zamiast oczekiwanego wzajemnego wygaszania fal, otrzymała interferencję, która prowadziła do powstawania nieregularnych, fraktalnych wzorców koncentracji energii, niezgodnych z przewidywaniami hipotezy.

Po udowodnieniu swojego wyniku Cairo podjęła decyzję o pominięciu matury i studiów licencjackich, wybierając bezpośrednią drogę na studia doktoranckie. Jesienią rozpocznie doktorat na University of Maryland.