Dzieci neuroatypowe, np. z ADHD czy w spektrum autyzmu, są znacznie bardziej narażone na kryzysy suicydalne niż ich rówieśnicy. Zrozumienie ich potrzeb jest kluczowe nie tylko do wspierania rozwoju, ale też do ochrony zdrowia psychicznego.
W najnowszym odcinku podcastu psycholog Justyna Janicka wyjaśnia, dlaczego „niegrzeczne zachowanie” dziecka często bywa sygnałem wołania o pomoc.
Czym jest neuroróżnorodność?
Neuroróżnorodność to inność, a nie deficyt. Odejście od postrzegania jej wyłącznie jako dysfunkcji pozwala dostrzec zasoby i potencjał rozwojowy dzieci neuroatypowych.
Dzieci często „maskują” swoje trudności – w szkole mogą wydawać się spokojne, a w domu przeżywać ogromne emocje. Zrozumienie tego zjawiska pomaga rodzicom i nauczycielom reagować odpowiednio i wcześnie.
Sygnały ostrzegawcze kryzysu
Niepokojące sygnały to m.in.:
- izolacja, wycofanie się z kontaktów rówieśniczych
- nagłe zmiany w rutynie
- fascynacja „ciemnymi stronami” internetu
Wczesna diagnoza (nawet u 2-latków) chroni samoocenę dziecka i pozwala uniknąć późniejszych traum. System kar i nagród często nie działa – kluczowe jest budowanie poczucia bezpieczeństwa i świadome, przedłużone rodzicielstwo.
Neuroróżnorodność w praktyce
Przy odpowiednim wsparciu osoby neuroatypowe mogą osiągać wybitne sukcesy, jak Einstein czy Maria Skłodowska-Curie. Zrozumienie ich potrzeb przed kryzysem jest fundamentem skutecznej pomocy.
Posłuchaj całego odcinka podcastu już teraz, za darmo, na YouTubie lub Spotify.
