Szkoła Główna Mikołaja Kopernika

Polacy pomagają chronić astronautów w drodze na Księżyc

Statek kosmiczny NASA z widocznym logo i flagą USA, przelatujący nad kraterową powierzchnią Księżyca. Po lewej stronie widoczne są panele słoneczne statku, a po prawej rozgwieżdżona przestrzeń kosmiczna.

Powrót ludzi w okolice Księżyca po ponad półwieczu nie jest wyłącznie domeną największych agencji kosmicznych. W przygotowaniach do misji Artemis II uczestniczą także naukowcy z Polski, którzy pracują nad rozwiązaniem jednego z najtrudniejszych problemów współczesnej eksploracji kosmosu – wpływu promieniowania na organizm człowieka. Ich wkład wpisuje się w szerszy proces budowania kompetencji technologicznych i naukowych, które pozwalają Polsce uczestniczyć w najbardziej zaawansowanych projektach badawczych świata.

Polska specjalizacja w badaniach środowiska kosmicznego

Jednym z kluczowych elementów misji Artemis II będą pomiary promieniowania wewnątrz statku Orion. W realizację tego zadania zaangażowana jest polska badaczka Aleksandra Rutczyńska pracująca w Niemieckim Centrum Lotnictwa i Kosmonautyki, współtworząca zaawansowane detektory promieniowania jonizującego. Instrumenty te należą do nowej generacji dozymetrów, które pozwalają dokładnie określić nie tylko całkowitą dawkę promieniowania, lecz także jego strukturę energetyczną.

Znaczenie tych badań wynika z warunków panujących poza magnetosferą Ziemi. Astronauci podróżujący w kierunku Księżyca są narażeni na wysokoenergetyczne cząstki pochodzące zarówno z przestrzeni międzygwiazdowej, jak i z aktywności Słońca. Szczególnie niebezpieczne są ciężkie jony, które mogą powodować uszkodzenia komórek i zwiększać ryzyko chorób nowotworowych. Precyzyjne pomiary umożliwiają lepsze zrozumienie tego środowiska i stanowią podstawę do opracowania skutecznych metod ochrony załóg.

Od oprogramowania po testy w ekstremalnych warunkach

Polski wkład nie ogranicza się do udziału w projektowaniu urządzeń. Istotną rolę odgrywa także rozwój oprogramowania, które steruje pracą instrumentów oraz umożliwia analizę danych w trakcie misji i po jej zakończeniu. Oprogramowanie lotne musi spełniać rygorystyczne wymagania niezawodności, ponieważ w warunkach kosmicznych nie ma możliwości jego naprawy.

Równolegle prowadzone są liczne testy, które symulują warunki startu i działania w przestrzeni kosmicznej. Obejmują one zarówno eksperymenty z wykorzystaniem źródeł promieniowania, jak i badania w infrastrukturze synchrotronowej. Szczególną uwagę poświęca się bezpieczeństwu systemów zasilania, ponieważ awarie baterii należą do najbardziej krytycznych scenariuszy analizowanych przez inżynierów. Udział w tych procesach wymaga kompetencji z pogranicza fizyki, elektroniki i informatyki.

Rosnąca rola Polski w eksploracji kosmosu

Zaangażowanie polskich naukowców w misję Artemis II odzwierciedla szersze zmiany w europejskim sektorze kosmicznym. Polska stopniowo buduje swoją pozycję dzięki udziałowi w międzynarodowych projektach oraz rozwojowi własnych inicjatyw badawczych. Przykładem jest misja technologiczna IGNIS, która umożliwiła prowadzenie eksperymentów na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej i otworzyła nowe możliwości dla krajowych zespołów badawczych.

Artykuły wiadomości ze świata nauki ukazują się w ramach cyklu popularyzującego naukę na stronie Szkoły Głównej Mikołaja Kopernika.
Logotyp SGMK
Międzynarodowość, Interdyscyplinarność, Wysoka Jakość Nauczania

Szkoła Główna Mikołaja Kopernika (SGMK) jest uczelnią publiczną, która została założona w 2023 roku w 550. rocznicę urodzin –najwybitniejszego z polskich uczonych Mikołaja Kopernika. SGMK realizuje działalność naukową, badawczą i dydaktyczną dostosowując nauczanie do wyzwań przyszłości i bieżących potrzeb rynku, integrując wiedzę z różnych dyscyplin nauki i nawiązując współpracę z najlepszymi naukowcami i specjalistami z Polski i świata.

Przejdź do treści